මතක එක්ක ඇවිද යන්න එන්ඩ ...........

මතක එක්ක ඇවිද යන්න එන්න

මල් පාර දිගේ

අපි පටන් ගත් තැන

එතනයි නුඹ දුටු මුල් දින

මතක පාරන්න ආසයි මන්

කදුළු එක්ක ලස්සනට

වේදනාවල් සොයා යමු

එතනයි නුඹ මා සමග

සිටිය තැන

එක තැනක අපි හිනා වෙමු

සිනාව දැන් කල් ඉකුත් වී ඇත

නුඹේ නිෂ්පාදිතයට

යොදා ගත් අමුද්‍රවය නොපෑහෙන නිසාය

ආදරය නුඹ ක්‍රීඩාවක් කර ගත් දා සිට

මා එහිම රෑකඩයක් විය

අන්තිමේදී ක්‍රීඩාව නුඹම

ඉවත් කරන ලදි

මා නිසොල්මන්ව අදත් බලා සිටී

නුඹ සසැලී දුවන රග

        රසා

අම්මා කියා අමතන් .........😢😢😢😢😢😢😢😢

Add captio

කුස තුල හොවා නව මස ගිනි ඉසිලූවා

නුබේ දෙනෙත් දැක ගන්නට පෙරැම් පුරා

අම්මා කියන හඩ සිහිනෙන් පවා ඇසුණා

මව් තුරැලේ උන් නුබ  පස් යටට වෙලා

නුඹ වෙනුවෙන් පුතුනේ ආදර අම්මා

නොපෙනෙන දෙවියන් පවා විශ්වාස කලා

දෙවියන් මෙලොව නැති බව මා දැන ගත්තා

මගේ පුතුම මරැ  තුරැලට අර ගත්තා

නුඹ වෙනුවෙන් දෙතනේ කිරි දෝර ගලා

බිමට පතිත වෙයි කදුළැලි වස්සාලා

කුළුදුල් නුඹේ කිරි සුවදින් මත් වීලා

නුඹේ වෙනුවෙන් උමතු සොවින් මිය යයි මා

අම්මා කියා හැම තැන මට ඇසෙනවනේ

මා තුරැලට වෙලා ඉන්ට වරෙන් පුතේ

නුඹ වෙනුවෙන් ගෙත්තම් කල මෝස්තරේ

පළදවන්න වරම් නැද්ද රත්තරනේ

බුදු කල කිසා ගෝතමී මට සිහි වෙනවා

නොමල ගෙයක අබ ඇට ඈ නොලද නිසා

ඈ මෙන් මගේ හිත ශක්තිය නොමැත පුතා

ලොව එළිය දකින්නට නුඹ පින් නොකර නිසා

ඉවසමි පුතුනී නුඹ වෙනුවෙන් අම්මා

මෙවන් අකල් විපතක් කිසි කල නොම්වා

හීනෙන්වත් ලගට ඇවිත් තුරැල් වෙලා

අම්මේ කියා පලයන් මගෙ හිත හදලා                                                    😢රසා😢

උමතු ප්‍රේමය

කදුලු හිනැහුණු දෑසකට

වේදනාව මෙයැයි නොපවසන්න

නොලැබෙන පෙමකට හඩන්නෙකුට

ආලය මෙයැයි නොපවසන්න

එක් උමතු හෝරාවක 

ප්‍රේමයත් සමග පොරබදින්නට

හදවතින් අවසරයි

ඒ මතක සිහි කරන්නට

එක් අමාවක රැයක විය සිදුරකින්

ලොව දකින්නට වෙහෙසෙන

කණ කැස්බෑවෙකු මෙන්

ප්‍රේමය අමාවක ගන අදුරේ ගිලී ඇත

යලි දකින්නටවත් නොහැකි ලෙස

සිහින පවා එක් ටැම් ගෙයක සිර කොට ඇත

වේදනාවක් දෙන කටුවක්

මොහොතකට කය නිෂ්චල කලද

හදවතේ කතාව අඩපණ කරන්නට

මරණයට වුව නොහැකිය කිසි දින

                     @රසා@

හදවතේ ගීතය

හදවතට අහිමි වූ දවසක

දැනේවිද ප්‍රේමය

සුළගක් වගේ විත්

සිත් අහසම කලඹාලන

නුපුරැදු හැගුමන්

කදුලු දියාරෙක පා කරන්නට

නොහැකිය හදවත ගැහෙන හඩ

තවමත් නුඹේ නමට වු කල

හදවතේ තනිවූ ඒ හැගුම

හීනියට පාලුවක්ම වූ  කල

කුමට හදවත කදුලු සලා

පාලුවට පෙම් බදිනවා මිස

ප්‍රේමයට හිමිකමක් නොමැති කල

සුන්දරය හදවතේ  ඒ හැයෙනා ගීතය

                 @   රසා @

පරවුණූ මලක්

තැලී  පොඩී වී කඩා වැටී

හඩා වැටෙනා පර මලක්

කාගෙදෝ අසහනෙන් මිලිනව

රක්ත කදුලක තනි වෙමින්

අනේ අසරණ පුන්චී සාවිය

හඩන්නටවත් බැරි නෙතින්

බලා ඉදිතීයී ඈත ඉමකොන

හිමි හෙමින් ඈ මුමුනමින්

කටේ කිරි සුවදින්

ඇගේ මොලකැටි සියුමැලෙන්

කෙසේ තලා දැමුවේද ඒ රුව

මිනිස්කම් නැති තිරිසනුන්

මලක් ඈ සුවද දෙන

හැදුවානම් උන් එදත්

@රසා@

පාස්කු මළගම

දෙවියන් වහන්ස අප නුඹව යදිමි

දෙවියන් වහන්ස අප නුඹව අගයමි

දෙවියනි දුටුවාද ඒ විලාපය

ඇසුනාද ඒ දුක් අදෝනා

පාස්කුව මලගමක් විය

රක්ත කදුලක් රටම හැඩවීය

දෙවියනි දුටුවාද ඒ රක්ත ඉරැ දින

සුසුම් හෙලන හිස් හදවත්

අප්‍රාණ සිරුරු මත

වියෝවෙන් හඩන සැටි

තිස් වසරක වියැලුණු කදුලු

යලිත් තෙමෙන්නට පටන් ගෙන

රටම කදුලක හැඩක් ගෙන

ඇයිද යක්ෂයිනි මෙලෙස කම්පා

ලොවට දුන්නේ  දහම පටලා

                           @ රසා@