කවිකාර හිතගාව
මනමාලකම් පෑව
නුඹ මාගේ නෙතුගාව
එබිකම් කලා
කිරිකෝඩු මදහාස
ඇස්ගාව රදවාන
නුඹ මාගේ හීනයම
හොරකම් කලා

💜️

ඒ හීන වලට අපි ඉඩ දෙමු
කිසිදාක අපේම නොවුනත්
මතකයත් හරි සුන්දරයි
පාලු ගිම්හානයක
අපි වෙන්වෙමු
හමු නොවේවී
මතු දින
මේ හීන
හඩාවී
වලලා දමමු මතකය
යලි මතු වූවත්
එක් නොවන හිතක් මත
ලං වන්නෝ සැවොම
එක් නොවෙතී
වෙන් වන්නෝ
හදවතින් වෙන් නොවෙති
නුඹ මා හදවතින්
වෙන් කලද
මේ හදවතේ
ශේෂ මතකය
යටි සිත තුල
සිර වී තිබේවී
මියෙන තුරැ


💜️රසා💜️

මේ අත් දෙක
හැමදාම ආදරෙන්
මගේ දෑතෙම
දැවටෙන්න
ඔය ඇස් දෙක
හැම මොහොතෙම
මගෙ ඇස් එක්ක
ගෑවෙන්න
ඔය හුස්ම
කාටත් කලින්
මටම දැනෙන්නට
අපි අපෙ වුණු
දවසක
පිරෙයි
මගෙ
ජීවිතය


රසා💜️

අහිමි වූ මගෙ පුතුට

පුතේ  නුඹේ නමින්
දෙතන තෙත්වම්වා
අම්මා කෙනෙක් නොව
මම අද වැළපෙම්වා
නුඹට හැඩට සේල ඇදුම්
ගෙතුවෙමී මා
මගෙ තුරැලටවත්
නෑවිත් පුතා ගියා
පුංචී තොටිලක් සැදුවා
නුබේ පියා
නින්ද නැතිව
නුඹ වෙනුවෙන් හීන බලා
කදුළු වැස්සකට කොටුවී මා උන්නා
නව මසකුත් කුසේ දරා
ඉවසූවා
අම්මා කියා නුඹ හීනෙන් පැවසුවා
මා අවදි වන කලට
මා පුතු මිලින වෙලා
අම්මා කෙනෙක් වන්නට  මා
නැත පිං කරලා

රසා

                                     
 ගලා යන්නට අවසරයී ජීවිතය
මේ ගෙවෙන්නේ අවසාන හුස්ම පොද
මගේ හුස්ම හිර වෙලා අදක නොව
ජීවිතේ පණ ඇද්දේ
හිතක් ලග
මගෙ ඔක්සිජන් හීන වී යාවි
ටිකෙන් ටික හුස්ම පොද
නතර වී අඩ පණ වේවී
මහ අමුතු සීතලක්
දෙතොල් ලග වෙව්ලාවී
ඇස් දෙකත් නිමේෂෙන්
මැකී ඈතට යාවී
ඉතින් මා නික්මුණා
නුඹ සමුගත් හෝරාව
පමණක් සිතේ දරා
නුඹට නොපෙනීම මා නික්මුණා
ජීවිතෙන්


රසා

ආදරේ දී
ඇස් වලින්
හදවතක් පුච්චනවා වගේ
ලේ රත් වෙලා
පපුව ගැහී ගැහී තියෙද්දී
ඒ උණුහුමට
පපුව නැවතුනා වගේ
ඒ හිනාවට පුලුවන්
හද අක්‍රීය කරන්න
මන් ආසයි මියයන්න
ඒ සුවදටම මුසුව


රසා

ඉරි තලපු මහ පොලොවට
මගේ දෙපා බර වැඩිද මන්දා
වැලි කැට වල රස්නයට
මගේ හිත පොළොවටම වැටුණා
හිමි නුවූ කල
නැගිට්න්න  මට
දෙපා වාරැව නොමැති හින්දා
රෑට හීනෙන් කාටත් හොරා
ඇවිදන් යමි හිනා කැන්දා
දෙපා පමණක් අඩපනවු මා
ගතින් නොවැටී
නෙතෙන් නොහඩා
මගේ දෛවය එලෙස නම්
මම ඉතින් එය බරගම්වා

රසා

මන් නුඹට ප්‍රේම කලා
අයිතියක් නොදැනම
කිසිදාක යලි හමු නොවුණත්
මේ මතක ටික
ඇති තවත් හුස්ම ගන්න
හිතට බරයි වේදනාව
ඒත් හිනාවට මන් දුන්නේ නෑ යන්න
මිදෙන්නට අපහසුයි සත්තයි නුඹෙන්
තවමත් ඒ හැගුම පා පෙලයි
කදුළු මතින්
මට මිදෙන්නට ඇවැසී
නමුදු මිදෙන්නට ලෝබයි
නුඹේ ඇස් මතින්
මා ඒ ඇස් මගේ යැයි සිතූයෙන්


රසා

බලා ඉන්නනට කල් නැතත් තව
ආදරේ කල නාමයෙන්
පිටව යන්නට ඇවැසිනම් සද
යන්න නුඹ නැත කෝපයක්
මාගේ වූවත් ඇගේ වූවත්
නුඹට මගෙ පෙම සදාකල්
ලග රැදෙන්නට ඇවැසි නැත නුඹ
නුඹෙ සතුට මගෙ හුස්ම මෙන්
තනිය නැත මට
මතක ඇති තව
හුස්ම ගන්නා ටිකට නම්
නුඹේ හදවත ගලක් වූදා
තනිය මට ලෙංගතු වෙමින්
නුඹේ සිහිනය ඇගේ නාමෙන්
සොයා ගන්නට අවසරයී
නික්ම යන්න සබද
කදුළු සගවා හිදිමි මන්


රසා

හිත හීන මිහිරියාවයී

ගත දැවෙන වේදනාවයි 

සිනහ නැවතුණු එක කතාවයි

අපේ දෙහදම කැඩුණු ගානයී

හීන හිමිහිට පාර පෙන්නූ

අමාවක කදී අතරමන් වූ 

දෙඇස් අද වූ  සැනක් පෙන්වූ 

මෙමට නොලැබුණු ආදරය 

ගැන පලක් නොමැතිය

හඩා වෙන්වූ 

රසා 

යලි කිසිදාක හමු නොවෙන්නට
දෙඅත් බදා ආදරය විදින්නට
නොහැකි ලෙසින් මා වියපත් වූදා
ඔබවත් සිටියානම්
මා ලගම හිදින්නට
පාලුව දුරස් කරන්
අපි හමු වුණු තැන්
මහලු වෙලා නැත
අපෙ අත පය දැන් වාරැ නොවූවට
මිනිස් ලොවෙන් නුඹ
තුරන් වූවට
මගෙ ලය තුල
නුඹෙ උණුසුම ඇත

1. රසා

• 

මට ඇවැසී හඩන්නට
කදුල නුඹ කොතැනද
මගෙ සිනාව මැරැණට
නුඹ සිටියා තනියට
නුඹත් වේලිලා මරණය
පැතුවට 
ප්‍රේමයේ සොහොන්
කොත් පණ නොම ඇත
ගැහැණු හිතකට ප්‍රේමය
දිව ඔසුවකි කලාවකි
නමුදු හිම් නැති ප්‍රේමය
ශෝකයේ මුල් පුරැකකී

රසා

එක් සරල ‍රේඛාවක
ඔබ කෙලවරක
මම කෙලවරක
දෙතැන හිද බලා හිදිම් අප
අපෙ දෙහද ගැහෙන සැටි
ලබ් ඩබ් ලබ් ඩබ්
වේගයෙන් ගැහී යයී
ආදරේ මැකී යයි
කදුළු ග්‍රන්ථ සක්‍රිය වී
ඒවා සෙමෙන් කඩා හැලෙයී
මගේ දෙකන් රත් වී යයී
ඔබේ සුවද නොදැනී යයි
ජීවිතයට හේතු සොයයි
නොකියූ ඔය හිත
නොතේරෙන හැඩයී


රසා

හිත නුඹට මන් කියන්නම්
ආදරය ගැන නොකිය ඉන්නම්
කදුල ගැන මා නොපවසන්නම්
හිතේ හසරැල් නොදොඩා ඉන්නම්
මගේ හිත ඌ නුඹට පමණක්
මගේ වේදනා කියන්නම්
මන් ඔහුට දුන් ආදරය ගැන
නුඹටවත්  අරැතක් නොවේ නම්
කියා ඇයි තවත් කදුලැල්
නිහඩ වී මා බලා ඉන්නම්


රසා