මට ඇවැසී හඩන්නට
කදුල නුඹ කොතැනද
මගෙ සිනාව මැරැණට
නුඹ සිටියා තනියට
නුඹත් වේලිලා මරණය
පැතුවට
ප්රේමයේ සොහොන්
කොත් පණ නොම ඇත
ගැහැණු හිතකට ප්රේමය
දිව ඔසුවකි කලාවකි
නමුදු හිම් නැති ප්රේමය
ශෝකයේ මුල් පුරැකකී
රසා
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
රෑ මනමාලයා (කෙටි කතාව)
රාත්රී අන්ධකාරයෙන් ලෝකයම වැසී යන්නට ආසන්නය .මොණර නාදය තවමත් දෙසවන් පලා මුළු ශරීරයම වෙව්ලවයී .මේ එළබෙන්නේ අන්ධකාරයේ හෝරාවයී . ...
-
රාත්රී අන්ධකාරයෙන් ලෝකයම වැසී යන්නට ආසන්නය .මොණර නාදය තවමත් දෙසවන් පලා මුළු ශරීරයම වෙව්ලවයී .මේ එළබෙන්නේ අන්ධකාරයේ හෝරාවයී . ... -
මේ අත් දෙක හැමදාම ආදරෙන් මගේ දෑතෙම දැවටෙන්න ඔය ඇස් දෙක හැම මොහොතෙම මගෙ ඇස් එක්ක ගෑවෙන්න ඔය හුස්ම කාටත් කලින් මටම දැනෙන්නට අපි අ... -
තැලී පොඩී වී කඩා වැටී හඩා වැටෙනා පර මලක් කාගෙදෝ අසහනෙන් මිලිනව රක්ත කදුලක තනි වෙමින් අනේ අසරණ ප...
Lassanai
ReplyDelete👍 👍 👍 👍 👍
ReplyDeleteLaLassanai ❤️
ReplyDelete❤️
ReplyDelete